DelNegar

وقتی برای ورود امام با پای برهنه و کفش‌های آویزان بر گردن در میدان آزادی منتظر بودیم و پس از ساعاتی ماشین بلیزر را با شوق و هیجان بدرقه می‏کردیم و تا بهشت زهرا دوان دوان با پای پیاده رسیدیم و صحبت‏های بی پروای امام‏مان را با جان و دل خریدار شدیم، هنوز نمی‏دانستیم وقتی او گفت "من دولت تعیین می‏کنم" چه اتفاقی بنا بود بیفتد.
بر شانه‏های پر قدرت و جوان خود، پایه‏های دولت جمهوری اسلامی را استوار کردیم و امروز سی‏امین سال آن را در حالی جشن می‏گیریم که هنوز شورهای انقلابی را در سر داریم و هیجان آن را در دل می‏پرورانیم. امروز کهنه کارانی شدیم که هم به افتخارات به وجود آمده می‏بالیم، هم از ناکارآمدی‏ها و نشدن‏ها رنج می‏بریم و در عین حال مدعی رفع نقایص و توسعه بیشتر آرزوهایمان هستیم. فجر آفرینانی هسنیم که قصد داریم با کمک فرزندان خود، فجر را در همه ظلمت‏ها ادامه بدهیم؛ از آن رو باید بتوانیم:
1. حضور علمی در همه صحنه‏ها به ویژه در عرصه‏هایی که انحصار علمی برگ برنده‏ای برای کشورها به حساب می‏آید. کشورهایی هستند که سالیان سال همت خود را بر این امر متمرکز کرده‏اند که به هر قیمت حتی از طریق اطلاعاتی و نظامی، ما را از ورود در عرصه توسعه علمی واگذارند. با وجود تمام این موانع امروز توانسته‏ایم در عرصه تکنولوژی‏های برتر همچون هسته‏ای، نانو، بیو، ارتباطات، مخابرات، الکترونیک، هوا و فضا گام‏های موثری برداریم.
فرزندان ما می‏دانند که ماهواره امید قبلا آماده شده بود، اما اتکنولوژی پرتاب کننده آن تنها در اختیار چند کشور دنیا قرار داشت. خوشبختانه امروز ایران به آن جرگه پیوسته است. این تازه اول کار است، ایرانی می‏تواند موفقیت‏های علمی کشورش را به عنوان اقتدار علمی در دنیا مطرح نماید.
امروز جمهوری اسلامی ایران به پشتوانه ارزش‏های خود نه تنها کنش‏گری در عرصه تعاملات و مناقشات منطقه‏ای و جهانی است، بلکه توانسته به یمن تسری و نفوذ خود در سایر کشورها و مناطق، کنش‏گرانی کاملا همراه و هم نظر داشته باشند؛ آنان که توانسته‏اند معادلات اروپا و آمریکا و اسراییل را در صحنه مناقشات منطقه تغییر دهند. واقعیت این است لبنان و حزب الله، فلسطین و حماس، افغانستان و گروه‏های اقتصادی و سیاسی و جهادی آن و حتی دولتش، عراق و دولتمردان آن، و دیگران همراهان از افتخارات بین‏المللی محسوب می‏شوند. در عین حال پیشرفت‏های داخلی، ساخت و سازهای عمرانی تغییر وضعیت معیشتی و مانند آن در این سی سال قابل تقدیر است.
2. سخت است که هنوز بعد از سی سال نظام‏های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی کشور بدون پشتوانه علمی منطبق با ضرورت‏های روز چالش ناکارآمدی، کارآمدی را ایجاد کنند تا برخی گفتمان خود را بر آن مبنا انتخاب کرده و گاهی حتی با سمت و سوی غرب زدگی و مخالفت با منافع ملی گام بردارند. دغدغه‏های تورمی، اقتصاد اشتغال، سرمایه گذاری و ناهنجاری فرهنگی در اقتصاد، حضور نو کیسه‏ها، گرایش اشرافیگری، شکاف بین طبقات، کمبود عدالت اجتماعی، تغییرات پیاپی مدیران دولتی، با وجود تدابیر خوب ابلاغ شده و راهنمایی‏های موجود از آسیب‏هایی است که نه تنها به عنوان یک دغدغه داخلی که گاه و بیگاه مورد سوء استفاده دشمنان قرار می‏گیرد و روح امام راحل از این وضعیت خرسند نیست. مضاف بر آن، کشمکش‏های دولتمردان و حکومتی قبلی و بعدی همواره ره به نتیجه مثبت نمی‏برند، بلکه بیشتر تبلیغ خود است و اثبات خویش.
3. وجود انبوهی از مجربین و فعالانی که کوله بار خدمت و انقلابی‏گری را به دوش کشیده‏اند و امروز دل در گرو آن دارند تا بتوانند همچنان خدمتی به کشور دین و انقلاب نمایند همراه با نبوغ فرزندانشان که می‏تواند گام‏های سخت را به آسانی بردارد، بیان وجود راه حل‏های گذر از همه سختی‏ ها و موانع و ناکارآمدی‏ها به سوی همان افتخارات است. اینان می‏توانند باور کنند امروز فجر آفرینی در عرصه‏های دولت وملت ادامه دارد. اینان بر این باورند که انقلاب و اسلام صرفا در دولتی حجیم و مقتدر عینیت ندارد، بلکه می‏توانند در همه نهادهای خصوصی و عمومی متعین شوند و دولت را مقتدر با هدایت و نظارت ببینند و ملت را با تلاش‏گری و کوشش و هیچ جدایی دولت و ملت وجود نداشته باشد. بر این باوریم که همه ناکارآمدی‏ها و موانع راه حل‏هایی دارد که می‏توان به سادگی آن را به نتیجه رساند، اما نیاز کمی به لطف و انصاف و اغماض دارد. لطف آن به گذر از منیت‏ها و انحصار طلبی‏ها و انصاف آن به زجرهای کشیده گذشتگان و دل‏های پرشور جوانانشان و اغماض از برخی چالش‏های غیر مهم و پایینی.