آموختیم مردان خدا اهل عمل و میدان هستند و گفتارشان عین رفتارشان و غیرقابل تفکیک است. مجاهدین راه خدا شیران روز و زاهدان شب لقب گرفتند، زیرا هرگز کوچک و محقر نبودند و خود را بر تارک تاریخ اسوه نمودند.
انقلاب اسلامی در طول شکل گیری و حفظ و تثبیت خود در همه صحنه ها شاهد مردان بزرگ الهی و مجاهدان حقیقی اسلام بود که با ایستادگی و مقاومت بی نظیر، فرهنگ ایثار و شهادت را نهادینه نمودند و فراوانند آنان که چون ستارگان در آسمان تاریخ انقلاب درخشیده اند. سزاوار است که برای تبیین بهتر فرهنگ ایثار و شهادت، جلوه گری آنان را در صحنه رفتار مورد بازشناسی قرار بدهیم تا امکان انتخاب الگوی برتر را بیابیم و جوانان خود در این مسیر رهنمون باشیم.
شهید علی صیاد شیرازی که به حق از نام آوران صحنه ایثار و شهادت است، در طول زندگی خود خصوصا پس از شکل گیری انقلاب اسلامی، آنچنان گفت و عمل نمود که ایثار و شهادت را سرلوحه شد و سزاوار است که به ابعاد مختلف وجودی، فکری و رفتاری وی هر چه بیشتر، پرداخته شود.
پردازش رفتار ایثارگرانه شهید صیاد شیرازی نیاز به آشنایی کامل با ابعاد شخصیتی و رفتاری وی است. آنان که خود کوله بار مبارزه در همه صحنه های نبرد را بر دوش داشته اند و فعل و عمل شان آنها را ممتاز می سازد، صلاحیت تبیین، پردازش، تحلیل و رفتار شناسی را دارند. زیرا هم خود در صحنه بوده اند و هم شاهد و ناظر تلاش هم رزمان هم شان خود بوده اند.
چگونه می شود در دلهای دیگران جای گرفت؟ چگونه می توان محبوب گذشتگان و حال و آینده بود؟ چگونه می توان در مسیر راست قامت جاودانه تاریخ ماند؟ اگر توانستی بر بال ملائک تکیه بزنی و از مردم بر مردم شوی و قدم، قلم، اشارت و گفتارت، هدایتگر خلق شود و رجل الهی باشی. قطعاً و قاعدتاً از خودی خود عبور کرده ای و خویش را فدا نموده ای و محبوبی را نشانه رفته ای که خالق همه ی هست و نیست تو اوست و در عین حال دنباله رو چراغان راهنما و حافظان سرّ الهی بوده ای.
این واژه های نامانوس عمومی و پراکنده، سزاوار سلحشوری است غیور و وارسته که او را صیاد می خواندند. به حق که او، صیّاد همه واژه ها و صفحات نیکو و برجسته بود. او قامت خود را به خدمت خلق و عبودیت خالق آراسته بود و لباس رزم بر تن نموده بود تا شجاعانه بر دشمن درون و برون بتازد. در این مسیر به افتخار شهره شد و در صبحگاهی که چون آفتاب در حال درخشش بود، به تیر ناجوانمردان کفر و نفاق گرفتار و فوز عظیمی را سزاوار خود نمود.
اگر چه ترسیم ابعاد مردان الهی کار دشواری است، اما به اندازه جرعه و قطره ای که پویندگان، جویندگان و تشنه کامان را نشانی باشد، در این نوشتار تلاش شده تا گوشه هایی از ظرفیت و استعداد و توانایی ها و آثار شهیدی مجاهد و برادری خستگی ناپذیر و روحانی اهل سلوک و معنویت یعنی سپهبد علی صیاد شیرازی را بیان نماییم. این کوشش داوطلبانه، پاسخ دل بی قراری است که در عین آشنایی کامل و ارادت و رفاقت با آن شهید بزرگوار، در غم شهادتش آنچنان سوخت که مهر بر لب نهاد و سکوت برگزید، اما احساس وظیفه باعث شد تا گوشه و نگاهی از او را به تحریر درآورده و سخنی به زبان جاری سازم.
علی صیاد شیرازی، فرزند زیاد در سال 1323 هجری شمسی در شهرستان دره گز خراسان در خانواده ای ساده با ریشه های عشایری و مذهبی متولد شد.
وی در سال 1346 با تخصص توپخانه و درجه ستوان دومی وارد خدمت ارتش شد.
جدیت این نظامی در فراگیری علوم، وی را به سمت استادی در آموخته هایش هدایت کرد و همین باعث شد تا در سال 1351 برای تکمیل تخصص خود به آمریکا اعزام شود و دوره هواسنجی بالستیک را سپری نماید. از اینرو، وی در محیط نظامی افسری شاخص و مشخص بود.
صداقت عمیق در رفتار و کردارش، تاثیر فراوانی در مخاطبان داشت و شروع فعالیت های انقلابی مردم در سال 1357، تلاش وی را فزونی بخشید تا سرانجام در 19 بهمن ماه 1357 دستگیر شد، اما با پیروزی انقلاب اسلامی در 22 بهمن، آزادی وی سرآغاز جدیدی در فعالیت وی شد.
تشکیل هسته مقاومت در شهر اصفهان و مسئولیت حفاظت پادگانها به عهده وی بود. او زمینه ساز بازنگری سازماندهی ارتش همگام با سایر نیروهای انقلابی و غیر ارتشی شد و عملاً هسته های اولیه مقابله با تحرکات ضد انقلاب را در اصفهان و کردستان و غرب کشور تشکیل داد.
روحیه استدلال گر، بی قراری و احساس تکلیف شرعی اش در مسایل، علی رغم همه توفیقات، رشادت ها و اقدامات حیاتی اش در مجموعه تصمیم گیری های عملیاتی غرب و جنوب کشور در جنگ عراق علیه ایران و میل باطنی موجب واگذاری مسئولیت عملیاتی فرماندهی نیروی زمینی ارتش و انتخابش به نمایندگی امام خمینی(ره) در شورای عالی دفاع در سال 1365 شد. اما در عین حال همه تجارب و آموخته های خود را در اختیار تصمیم گیران قرار میداد و به این ترتیب در تصمیمسازی ها فعالیت خود را افزایش بخشید.
با تشکیل ستاد فرماندهی کل قوا در ساختار نظامی کشور در سال 1368به سمت ریاست بازرسی و سپس با حفظ سمت به عنوان جانشین رئیس ستاد منصوب گردید. وی در سال 1366 به درجه سرتیپی و در16 فروردین ماه 1378به درجه سرلشگری نایل گردید.
علی صیاد شیرازی در طول خدمت نظامی خود با دو عمل یعنی سخنرانی و اطلاعرسانی دقیق و مثبت، نسبت به حضور در همه صحنه های انقلاب، همواره مورد تشویق مردم بود و اگر چه ظاهراً فردی نظامی بود اما ارتباط نزدیک وی با علما و بزرگان او را در صحنههای غیر نظامی نبز به فردی تاثیر گذار تبدیل نمود. لذا با توجه به آشنایی وی به مسایل فرهنگی، سیاسی و مدیریتی، همواره آموختهها و دانستههای خود را در اختیار مسئولین و تصمیمگیران حوزه های مذکور قرار می داد و از نقد ناصحانه نیز پرهیز نداشت. فعالیت های گروهی او، مراوده با همه علما و شخصیتهای برجسته کشوری، لشکری و حوزه ای، سخنرانیها و اظهارنظر مسائل گوناگون به طور مکتوب و شفاهی، او را به فردی مدبر، کارآمد، مخلص، متدین، متعهد و عارف، مجاهدی شجاع و دلسوز و تاثیرگذار در همه صحنه ها بدل ساخت و بدین ترتیب از جمله افراد نظامی بود که در زمان خود، همه نگری و فرانگری داشت و دارای محبوبیتی عام در بین آحاد مردم بود.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
انقلاب اسلامی در طول شکل گیری و حفظ و تثبیت خود در همه صحنه ها شاهد مردان بزرگ الهی و مجاهدان حقیقی اسلام بود که با ایستادگی و مقاومت بی نظیر، فرهنگ ایثار و شهادت را نهادینه نمودند و فراوانند آنان که چون ستارگان در آسمان تاریخ انقلاب درخشیده اند. سزاوار است که برای تبیین بهتر فرهنگ ایثار و شهادت، جلوه گری آنان را در صحنه رفتار مورد بازشناسی قرار بدهیم تا امکان انتخاب الگوی برتر را بیابیم و جوانان خود در این مسیر رهنمون باشیم.
شهید علی صیاد شیرازی که به حق از نام آوران صحنه ایثار و شهادت است، در طول زندگی خود خصوصا پس از شکل گیری انقلاب اسلامی، آنچنان گفت و عمل نمود که ایثار و شهادت را سرلوحه شد و سزاوار است که به ابعاد مختلف وجودی، فکری و رفتاری وی هر چه بیشتر، پرداخته شود.
پردازش رفتار ایثارگرانه شهید صیاد شیرازی نیاز به آشنایی کامل با ابعاد شخصیتی و رفتاری وی است. آنان که خود کوله بار مبارزه در همه صحنه های نبرد را بر دوش داشته اند و فعل و عمل شان آنها را ممتاز می سازد، صلاحیت تبیین، پردازش، تحلیل و رفتار شناسی را دارند. زیرا هم خود در صحنه بوده اند و هم شاهد و ناظر تلاش هم رزمان هم شان خود بوده اند.
چگونه می شود در دلهای دیگران جای گرفت؟ چگونه می توان محبوب گذشتگان و حال و آینده بود؟ چگونه می توان در مسیر راست قامت جاودانه تاریخ ماند؟ اگر توانستی بر بال ملائک تکیه بزنی و از مردم بر مردم شوی و قدم، قلم، اشارت و گفتارت، هدایتگر خلق شود و رجل الهی باشی. قطعاً و قاعدتاً از خودی خود عبور کرده ای و خویش را فدا نموده ای و محبوبی را نشانه رفته ای که خالق همه ی هست و نیست تو اوست و در عین حال دنباله رو چراغان راهنما و حافظان سرّ الهی بوده ای.
این واژه های نامانوس عمومی و پراکنده، سزاوار سلحشوری است غیور و وارسته که او را صیاد می خواندند. به حق که او، صیّاد همه واژه ها و صفحات نیکو و برجسته بود. او قامت خود را به خدمت خلق و عبودیت خالق آراسته بود و لباس رزم بر تن نموده بود تا شجاعانه بر دشمن درون و برون بتازد. در این مسیر به افتخار شهره شد و در صبحگاهی که چون آفتاب در حال درخشش بود، به تیر ناجوانمردان کفر و نفاق گرفتار و فوز عظیمی را سزاوار خود نمود.
اگر چه ترسیم ابعاد مردان الهی کار دشواری است، اما به اندازه جرعه و قطره ای که پویندگان، جویندگان و تشنه کامان را نشانی باشد، در این نوشتار تلاش شده تا گوشه هایی از ظرفیت و استعداد و توانایی ها و آثار شهیدی مجاهد و برادری خستگی ناپذیر و روحانی اهل سلوک و معنویت یعنی سپهبد علی صیاد شیرازی را بیان نماییم. این کوشش داوطلبانه، پاسخ دل بی قراری است که در عین آشنایی کامل و ارادت و رفاقت با آن شهید بزرگوار، در غم شهادتش آنچنان سوخت که مهر بر لب نهاد و سکوت برگزید، اما احساس وظیفه باعث شد تا گوشه و نگاهی از او را به تحریر درآورده و سخنی به زبان جاری سازم.
علی صیاد شیرازی، فرزند زیاد در سال 1323 هجری شمسی در شهرستان دره گز خراسان در خانواده ای ساده با ریشه های عشایری و مذهبی متولد شد.
وی در سال 1346 با تخصص توپخانه و درجه ستوان دومی وارد خدمت ارتش شد.
جدیت این نظامی در فراگیری علوم، وی را به سمت استادی در آموخته هایش هدایت کرد و همین باعث شد تا در سال 1351 برای تکمیل تخصص خود به آمریکا اعزام شود و دوره هواسنجی بالستیک را سپری نماید. از اینرو، وی در محیط نظامی افسری شاخص و مشخص بود.
صداقت عمیق در رفتار و کردارش، تاثیر فراوانی در مخاطبان داشت و شروع فعالیت های انقلابی مردم در سال 1357، تلاش وی را فزونی بخشید تا سرانجام در 19 بهمن ماه 1357 دستگیر شد، اما با پیروزی انقلاب اسلامی در 22 بهمن، آزادی وی سرآغاز جدیدی در فعالیت وی شد.
تشکیل هسته مقاومت در شهر اصفهان و مسئولیت حفاظت پادگانها به عهده وی بود. او زمینه ساز بازنگری سازماندهی ارتش همگام با سایر نیروهای انقلابی و غیر ارتشی شد و عملاً هسته های اولیه مقابله با تحرکات ضد انقلاب را در اصفهان و کردستان و غرب کشور تشکیل داد.
روحیه استدلال گر، بی قراری و احساس تکلیف شرعی اش در مسایل، علی رغم همه توفیقات، رشادت ها و اقدامات حیاتی اش در مجموعه تصمیم گیری های عملیاتی غرب و جنوب کشور در جنگ عراق علیه ایران و میل باطنی موجب واگذاری مسئولیت عملیاتی فرماندهی نیروی زمینی ارتش و انتخابش به نمایندگی امام خمینی(ره) در شورای عالی دفاع در سال 1365 شد. اما در عین حال همه تجارب و آموخته های خود را در اختیار تصمیم گیران قرار میداد و به این ترتیب در تصمیمسازی ها فعالیت خود را افزایش بخشید.
با تشکیل ستاد فرماندهی کل قوا در ساختار نظامی کشور در سال 1368به سمت ریاست بازرسی و سپس با حفظ سمت به عنوان جانشین رئیس ستاد منصوب گردید. وی در سال 1366 به درجه سرتیپی و در16 فروردین ماه 1378به درجه سرلشگری نایل گردید.
علی صیاد شیرازی در طول خدمت نظامی خود با دو عمل یعنی سخنرانی و اطلاعرسانی دقیق و مثبت، نسبت به حضور در همه صحنه های انقلاب، همواره مورد تشویق مردم بود و اگر چه ظاهراً فردی نظامی بود اما ارتباط نزدیک وی با علما و بزرگان او را در صحنههای غیر نظامی نبز به فردی تاثیر گذار تبدیل نمود. لذا با توجه به آشنایی وی به مسایل فرهنگی، سیاسی و مدیریتی، همواره آموختهها و دانستههای خود را در اختیار مسئولین و تصمیمگیران حوزه های مذکور قرار می داد و از نقد ناصحانه نیز پرهیز نداشت. فعالیت های گروهی او، مراوده با همه علما و شخصیتهای برجسته کشوری، لشکری و حوزه ای، سخنرانیها و اظهارنظر مسائل گوناگون به طور مکتوب و شفاهی، او را به فردی مدبر، کارآمد، مخلص، متدین، متعهد و عارف، مجاهدی شجاع و دلسوز و تاثیرگذار در همه صحنه ها بدل ساخت و بدین ترتیب از جمله افراد نظامی بود که در زمان خود، همه نگری و فرانگری داشت و دارای محبوبیتی عام در بین آحاد مردم بود.
روحش شاد، یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.
