فروردینی ام که می گویند جستجو گراست و بلندپرواز. متولد سی و هفتم ام که به آنها نسل دوم انقلاب می گویند و اصفهانیها را هم که خودتان می دانید. اما جان شیرین ترا قسم که هرچه می گویند بماند. در کودکی ، نوجوانی و اکنون تلاشگر، متفکر و بی قرار بودم و به دنبال ستاره های آسمان آبی که یا به آنها برسم یا چشمکشان را ببینم و این وضع و حال تاکنون ادامه دارد.
تفکر اصیلی دارم ولی روز آمدی و نوآوری را پیشه خود کرده ام و به ارزشهای انقلاب وابستگی فراوانی دارم.
از کرده خود پشیمان نیستم اما افسوس فرصتهای از دست رفته را در سینه چون داغی حفظ می کنم.
در کودکی تا نوجوانی به دنبال سوالات فراوان دویدم و ماحصل آن زندانی سیاسی مختصری بود که در جوانی داشتم اما انقلاب اسلامی گویا ره آوردی بود که آزادی ، تلاش و پویایی بسیاری از مردان این مرز و بوم را تضمین کرد ومرا درقافله خود جای دادتا پس از خدمت سربازی درسامانه انقلاب جولانگری کنم. گاه به سازماندهی مردم در تلاش صحنه های سیاسی، گاه به همراهی بسیاری در حفظ امنیت.
کردستان و جبهه های غرب و جنوب را همیاری یاران بسیاری بودم و بزرگان و یادگارهای فراوانی را که یارغار شدند غم از دست رفتنشان را همچنان داغ دارم. خدایش رحمت کند خرازی ، صیاد شیرازی ، محمد بروجردی ، همت ، ردانی پور ، باقری و............
اما می باید رشد علمی را برای خدمت بیشتر تضمین می کردم، قداست قبل از انقلاب و کمی بعد از آن منجربه گذری در دروس حوزه شد را اما با دروس دانشگاهی دوره کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد دررشته مدیریت و دکتری استراتژیک را در سابقه ام ثبت نموده و تدریس در دانشگاهها و انجام پژوهشهای مختلف در ابعاد فرهنگی و برنامه ریزی پشتوانه علمی ام بود که در مسئولیتهای فرماندهی و مشاوردر جبهه های دفاع مقدس،معاونت و مشاورت برخی از وزارتخانه ها و مشاوره روسای قوای کشور را برایم افتخار آمیز کرد.
اما دغدغه های علمی ام تاکنون منجر به تهیه و تالیف 50 مقاله و 5 جلد کتاب شده است.
همسر خوب ، فرزندان همراه ، همکاران دوست داشتنی، زمینه های بکر فرهنگی، سیاسی و اقتصادی تلاش در مجموعه ای فرهنگی،علمی ،خبری وهنری را فراهم کرد که اینک تعزیه گردان آن و مشاورت در امور برنامه ریزی و فرهنگی و استراتژیک دیگرانم.
همه را دوست دارم حتی تویی که این نوشته را می خوانی یا در آن اثر گذاشته ای ، اما اساتید گرانقدر حوزه ای و دانشگاهی حق شان محفوظ و شانشان بالاتر از چشمانم.
تفکر اصیلی دارم ولی روز آمدی و نوآوری را پیشه خود کرده ام و به ارزشهای انقلاب وابستگی فراوانی دارم.
از کرده خود پشیمان نیستم اما افسوس فرصتهای از دست رفته را در سینه چون داغی حفظ می کنم.
در کودکی تا نوجوانی به دنبال سوالات فراوان دویدم و ماحصل آن زندانی سیاسی مختصری بود که در جوانی داشتم اما انقلاب اسلامی گویا ره آوردی بود که آزادی ، تلاش و پویایی بسیاری از مردان این مرز و بوم را تضمین کرد ومرا درقافله خود جای دادتا پس از خدمت سربازی درسامانه انقلاب جولانگری کنم. گاه به سازماندهی مردم در تلاش صحنه های سیاسی، گاه به همراهی بسیاری در حفظ امنیت.
کردستان و جبهه های غرب و جنوب را همیاری یاران بسیاری بودم و بزرگان و یادگارهای فراوانی را که یارغار شدند غم از دست رفتنشان را همچنان داغ دارم. خدایش رحمت کند خرازی ، صیاد شیرازی ، محمد بروجردی ، همت ، ردانی پور ، باقری و............
اما می باید رشد علمی را برای خدمت بیشتر تضمین می کردم، قداست قبل از انقلاب و کمی بعد از آن منجربه گذری در دروس حوزه شد را اما با دروس دانشگاهی دوره کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد دررشته مدیریت و دکتری استراتژیک را در سابقه ام ثبت نموده و تدریس در دانشگاهها و انجام پژوهشهای مختلف در ابعاد فرهنگی و برنامه ریزی پشتوانه علمی ام بود که در مسئولیتهای فرماندهی و مشاوردر جبهه های دفاع مقدس،معاونت و مشاورت برخی از وزارتخانه ها و مشاوره روسای قوای کشور را برایم افتخار آمیز کرد.
اما دغدغه های علمی ام تاکنون منجر به تهیه و تالیف 50 مقاله و 5 جلد کتاب شده است.
همسر خوب ، فرزندان همراه ، همکاران دوست داشتنی، زمینه های بکر فرهنگی، سیاسی و اقتصادی تلاش در مجموعه ای فرهنگی،علمی ،خبری وهنری را فراهم کرد که اینک تعزیه گردان آن و مشاورت در امور برنامه ریزی و فرهنگی و استراتژیک دیگرانم.
همه را دوست دارم حتی تویی که این نوشته را می خوانی یا در آن اثر گذاشته ای ، اما اساتید گرانقدر حوزه ای و دانشگاهی حق شان محفوظ و شانشان بالاتر از چشمانم.
